Янғын сыҡҡанын күргәс тә, утты ер менән күмергә йәки яҡын-тирәлә һыу булһа һыу һибергә кәңәш ителә. Метр ярым-ике метр самаһы оҙонлоҡта ботаҡтар һындырып бәйләп, ялҡынды ергә һеперергә кәрәк.
Тәбиғәттә янғын эҙемтәләре кеше өсөн дә, хайуандар өсөн дә хәүефле һәм уларҙан ҡурсаланыу ҡайһы берҙә оҙаҡ йылдарға һуҙыла. Мәҫәлән, торф янғындары йәки уңдырышлы тупраҡ янып китеүе һауаның ныҡ бысраныуына һәм һирәк осрай торған ҡоштарҙың һәм йәнлектәрҙең юҡҡа сығыуына килтерә.
Ошоларҙың барыһын да иҫәпкә алып һәммәгеҙгә шуны әйтергә теләйбеҙ: хәүеф-хәтәр сығыуҙан уяу булығыҙ. Әгәр ҙә беҙ урмандарҙы янғындан һаҡлаһыҡ, үҙебеҙгә сәләмәт киләсәк булдырабыҙ, тигән һүҙ – шуны онотмайыҡ.