Һәр кемдең үҙ фекере

Шишмә янына бер егет килеп туҡта­ған. Һыуһынын ҡандырған. Шунда ял итеп ултырған ҡарттан:

– Бында ниндәй кешеләр йәшәй? – тип һораған.

– Ә һин килгән яҡтарҙа ниндәй кешеләр ғүмер итә? – тип мөрәжәғәт иткән уға тегеһе.

– Үҙҙәрен генә яратҡан насар уйлылар менән тулған донъя, – тип яуап ҡайтарған егет.

– Ундайҙарҙы һин бында ла табырһың, – тигән ҡарт.

Шул уҡ көндө шишмә янына тағы бер егет килгән. Юлдан йон­соған мосафир һыуһынын ҡан­дырған. Ҡартты күргәс, иҫәнләшкән дә:

– Бында ниндәй кешеләр йәшәй? – тип һораған. Ҡарт йәнә һорауын ҡабатлаған:

– Ә үҙең йөрөп килгән яҡтар­ҙа ниндәйерәк халыҡ көн итә?

– Шәп кешеләр йәшәй. На­мыҫлылар, ихластар, ҡунаҡсыл­дар. Миңә улар менән айырылышыуы ҡыйын булды, – тигән егет.

– Шундайҙарҙы һин бында ла табырһың, – тип яуап ҡайтарған ҡарт. Уларҙың һөйләшеүен тың­лап торған икенсе бер ир апты­рап һораған:

– Һин ни эшләп бер үк һорау­ға ике төрлө яуап ҡайтарҙың?

– Беҙҙең һәр ҡайһыбыҙ үҙе күрергә теләгәнде йөрәгендә йөрөтә. Йөрөгән юлында яҡшы­лыҡ тапмаған бәндә уны бында ла, башҡа ерҙә лә күрмәйәсәк. Әгәр ҙә әйләнә-тирәбеҙҙә нимә­лер оҡшамай икән, тимәк, ул беҙҙең фекеребеҙгә бәйле. Яҡшы­лыҡ күрергә теләгән кеше һәйбәт яғын тоя. Яманды күргеһе килһә, насар итеп баһалай. Һәр кемдең үҙ фекере.