Хикмәттәр

Өс иләк аша үтһен

Бер кеше аҡыл эйәһе янына килә лә:

- Һеҙҙең турала дуҫығыҙ нимә һөйләгәнен әйтәйемме? - ти, йыш-йыш тын алып.

- Туҡта, көтөп тор, - тип яуаплай аҡыл эйәһе. – Нимә әйтергә теләгәнеңде тәүҙә өс иләк аша үткәр.

- Нисек?

- Беренсенән, был һүҙҙәрҙе дөрөҫлөк иләгенә һал. Миңә әйтәһе һүҙеңдең хаҡ икәнен ныҡлы беләһеңме?

- Юк. Ишеттем генә...

- Яҡшы. Тимәк, дөрөҫмө-түгелме икәнен белмәйһең. Хәҙер инде был хәбәреңде изгелек иләгенән үткәрәйек. Һин минең дуҫым хаҡында яҡшы хәбәр әйтергә теләйһеңме?

- Юҡ! Киреһенсә...

- Тимәк, - тип һүҙҙе бүлә аҡыл эйәһе. – Һин уның тураһында, хатта ки дөрөҫлөктө белмәһәң дә, ниндәйҙер насар һүҙ еткерергә ниәтләйһең. Өсөнсөһө – файҙа иләге. Миңә был хәбәрҙе ишетеү мотлаҡмы? Ул  тормошома ыңғай йоғонто яһармы, файҙа килтерерме?

- Юҡ...

- Тимәк, еткерергә теләгән һүҙең хаҡ та, яҡшы ла, файҙалы ла түгел. Бындай осраҡта уны ниңә әйтергә?